onverenigbaar

Op zaterdag 1 november hebben Nolanda en ik gedineerd in het donker.
En met donker bedoel ik ook donker.

Je krijgt een idee van hoe het is om blind te zijn, gelukkig maar voor een paar uurtjes.
Je bent volledig afhankelijk van de serveerster, die blind is.

Een vreemde gewaarwording.

Hoe anders was het eten bij de Japanner in Leuven, op zaterdag 8 november.
Een visueel genot. Chefs die bij jou aan tafel het gerecht bereiden, met messen jongleren en woest flamberen.

Ook leuk. Maar heel anders dan de week ervoor.
Twee bijzondere eetervaringen. Onvergelijkbaar.

En, naar ik aanneem, ook onverenigbaar.
Ik moet er niet aan denken om in het donker bij de Japanner in Leuven te dineren...