woensdag 26 september 2007

voorprogrammadrummer

Een optreden van de Tragically Hip is een belevenis.
Elke keer weer.

Gisteren stonden The Hip in Paradiso. Vandaag trouwens ook, maar vandaag ben ik er niet bij. Gisteren wel. Het was briljant. Zoals het al vaker briljant was. Zanger Gordon Downie had het weer eens flink op zijn heupen. Ik neem aan dat hij drugs gebruikt, anders kan ik niet verklaren hoe hij een maniakale set van anderhalf uur anderhalf uur lang maniakaal houdt. Maar misschien is hij er ontzettend goed in om zijn adrenalinepeil zonder hulpmiddelen tot ongekende hoogte op te schroeven. Wie weet. Er zijn ook wielrenners die beweren dat hun spiegels van nature hoog zijn. Het zal wel. Ik gok toch op drugs. Zowel bij de wielrenners als bij Gordon Downie.

Maar dit terzijde.

In het voorprogramma stond gisteren een Nederlands bandje, The Junes. Leuk bandje, weinig mis mee, weinig goeds mee. Eén toetsenist, die ik niet goed kon zien omdat hij helemaal rechts op het podium stond, drie jongens met gitaren in hun handen, tamelijk nietszeggend, hoewel een van hen toch de zanger was, en een drummer. Het gaat mij, dames en heren, om de drummer.

De drummer van The Junes is een tamelijk gezette jongen, die mij deed denken aan het jongetje in de videoclip van 'Shenkie' (van de Jeugd van Tegenwoordig). Beter kan ik hem niet typeren, en dat hoeft volgens mij ook niet. Als u de clip van Shenkie kent, weet u genoeg. Als u de clip van Shenkie niet kent... ach, dan weet u waarschijnlijk niet genoeg, maar een dergelijk gebrek aan kennis is tegenwoordig snel opgelost.

De drummer leek tijdens het voorprogramma op zijn eigen planeet te zitten, in zijn eigen hoofd. Of in zijn eigen kamertje. Hij leek mee te drummen met de muziek, maar er verder niets mee te maken te hebben. Het had mij niet verbaasd als hij een koptelefoon op zijn hoofd had gehad, maar dat had hij niet. Hij zat op zijn krukje en hanteerde de drumstokjes. Zeer geconcentreerd. Af en toe beet hij op zijn lip, af en toe fronste hij. Af en toe keek hij naar de andere jongens in de band, op zoek naar bevestiging. Ze negeerden hem. Bij een incidentele solo kwam er een glimlachje op zijn gezicht. Naarmate het voorprogramma vorderde, pakte hij af en toe een handdoek en veegde er zijn gezicht mee af. Twee keer nam hij een slokje water. Daarna drumde hij geconcentreerd verder. Tot hij klaar was.

Gordon Downie van de Tragically Hip en de drummer van The Junes. Een wereld van verschil. Of een heleboel werelden van verschil. Maar allebei een genot om naar te kijken.

woensdag 19 september 2007

mijn rol

In de NRC Next van maandag staat een interessant interview met Dirk Roofthooft, de Vlaamse acteur die vorige week de Louis d'Or kreeg voor zijn rol in Tom Lanoyes Mefisto for ever. Ik kende de goede man niet totdat ik vorige week zijn naam hoorde. Ik moest meteen denken aan een rovershoofdman met een woeste haardos. Rood uiteraard. In het artikel lees ik echter dat Roofthooft een breed, rond hoofd heeft met een kaalgeschoren schedel. De wazige portretfoto in de krant, waarop Roofthooft weliswaar een schedel heeft, maar geen volledig kaalgeschoren, doet mij vermoeden dat zijn haarkleur niet rood is.
Toch jammer.

Roofthooft zegt in het interview dat hij pas echt zichzelf kan zijn als hij een rol speelt. Volgens hem herkent elke acteur dat. Hij zegt verder in het artikel dat hij, als hij een rol speelt, nergens anders aan kan denken. Hij slaapt dan niet thuis bij zijn vrouw, maar in hotels. Om maar niet afgeleid te hoeven worden. Hij vermijdt vakantiehotels, hij houdt van onopvallende hotels voor handelsreizigers.

Tsja.

Natuurlijk wel zeer verantwoord voor een toneelspeler, een hotel voor handelsreizigers. Maar alleen jezelf zijn als je een toneelrol speelt? Ik kan begrijpen dat iemand zegt dat hij zich helemaal kan laten gaan in een rol, dat hij zich helemaal in z'n element voelt. Maar ik mag toch hopen dat het niet zo is dat wanneer hij géén rol speelt, hij zichzelf niet is. Moeten we dan concluderen dat Roofthooft niet zichzelf is als hij thuis bij zijn vrouw op de bank zit of in bed ligt? Met wie is zijn vrouw dan wel getrouwd?

Natuurlijk is het prettig als je jezelf helemaal kan geven voor een toneelrol. Waarschijnlijk is dat ook nodig om een topacteur te worden. Je rol komt op de eerste plaats, daar steek je al je energie in, dat is je leven. De rest, inclusief je vrouw, komt op de tweede plaats. Op grote afstand. Maar je moet het maar kunnen. En willen.

Ik kan dat niet en wil dat niet. Niet dat ik de ambitie heb om acteur te worden, maar het principe gaat op voor veel meer dingen. Er zijn mensen die hun werk op de eerste plaats zetten, en de rest verwaarlozen. Wetenschappers hebben er een handje van. Maar ook politici, topsporters en anderen die ergens een top willen bereiken. Het komt er altijd op neer dat je er veel voor over moet hebben.

Ik heb dat niet.
Waarschijnlijk zal ik nooit een top bereiken.

Dan maar niet. Ik neem genoegen met minder - als het minder is. Ik wil niet alleen mezelf zijn als ik een specifieke rol speel. Van acteur, wetenschapper, of werknemer. Ik hoop dat ik ook mezelf ben als ik geen rol speel. Als ik gewoon thuis op de bank zit, met mijn vriendin of mijn vrienden. In mijn leven spelen de mensen die mij na zijn, die dichtbij mij staan, altijd een belangrijke, zo niet de belangrijkste rol. Ik hoop dat ik altijd mensen om mij heen zal hebben.

Nu ik het zo verwoord, en er over nadenk, kom ik tot de conclusie dat ik toch ook misschien pas echt mezelf ben als ik een rol speel. Maar dan wel een rol in de levens van de mensen om mij heen.

dinsdag 18 september 2007

geen tijd, druk...

Geen tijd.
Geen tijd om af te spreken.
Geen tijd om aan mijn scriptie te werken.
Geen tijd om een kaartje te sturen.
Geen tijd om een blogje te schrijven.
Geen tijd om schoon te maken.

Druk.
Druk met werk en studie.
Druk met een blogje schrijven.
Druk in mijn hoofd.
Druk met me vervelen.
Druk met van alles.

Geen zin.
Geen zin.
Geen zin.
Geen zin.
Geen zin.
Geen zin.

Er is altijd wel ergens geen tijd voor.
Er is altijd wel het excuus dat je het druk hebt.
Er is meestal iets anders aan de hand.

zaterdag 15 september 2007

seks met je dochter is goed

De titel van dit stukje is geen goedkope truc om meer lezers te trekken. In ieder geval is het niet zo bedoeld. Ook probeer ik, in schijnbare tegenspraak met de titel, u niet te overtuigen dat het goed is om seks met je dochter te hebben. Verder wil ik u geruststellen: ik heb geen dochter waar ik seks mee heb. Ik heb überhaupt geen dochter, en als ik een dochter zou hebben, zou ik er geen seks mee hebben.

Zo, ik hoop dat ik u een beetje gerustgesteld heb.

Ik kan me voorstellen dat u zich zo langzamerhand afvraagt waarom ik dan wel voor deze titel heb gekozen. De aanleiding is een stuk in de Onze Taal van afgelopen juni, van Jan Erik Grezel. Voor Jan Erik Grezel gelden ongetwijfeld alle disclaimers die ik in de eerste alinea te berde heb gebracht om mijzelf te vrijwaren van uw verkeerde gedachten. Niet dat ik wil suggereren dat u verkeerde gedachten heeft, begrijp me wederom niet verkeerd.

Jan Erik Grezel schrijft in zijn artikel over de zorgwekkende toestand van de taalvaardigheid van studenten. Uiteraard voelde ik mij, als student, aangesproken. Ik schrijf weliswaar niet 'als student zijnde', maar kennelijk is er toch iets mis met mijn taalvaardigheid. Dit is ongetwijfeld zo, en ik hou mij altijd van harte aanbevolen voor suggesties ter verbetering. Maar ter geruststelling: dit terzijde. Ik ga het niet over mijn schrijf(on)vaardigheden hebben.

Grezel schrijft onder meer over pabo-studenten: 68% van de aankomende pabo-studenten zakte vorig jaar voor een taaltoets. Ter lering en ongetwijfeld ook vermaak maakt Grezel de bewuste taaltoets zelf ook. De meeste vragen zijn goed/fout-vragen, en hij moet de volgende formulering beoordelen:

'De man werd beschuldigd van incest met zijn dochter.'

Grezel oordeelt dat 'incest met zijn dochter' niet goed is. Als er had gestaan 'seks met zijn dochter', zou hij de zin wel hebben goedgekeurd. Grezel laat overigens in het midden of het antwoord dat hij geeft goed of fout is. Hij, ongetwijfeld taalkundige, zal best gelijk hebben.

Maar toch...

Ik weet dat aanhalingstekens een wereld van verschil kunnen maken. Ik ben heus wel taalvaardig genoeg om te begrijpen wat Grezel wel en niet claimt. Maar toch kon ik niet denken in termen van 'goed' en 'fout'. Het begrip 'goed' werd bij mij niet geactiveerd. Ik kon alleen maar denken: 'Fout! Die Grezel is fout!'

Noem het pervers, maar ik kon bij het lezen van Grezels oordeel " 'seks met zijn dochter' is goed" simpelweg niet aan de gedachte ontkomen dat Grezel seks met zijn dochter prima vindt.

P.S. Heeft u ook de neiging om 'Griezel' te lezen in plaats van 'Grezel'?

maandag 10 september 2007

zuinige boodschappen

Als de verveling toeslaat, is er altijd nog internet.

Op de een of andere manier kwam ik terecht op een internetpagina van Kassa. Ik denk dat het een consumentenprogramma van de Vara is, dat ik overigens nooit kijk. Het logo van de Vara deed me dat vermoeden. Dat het een consumentenprogramma van de Vara is natuurlijk, niet dat ik het nooit kijk. Dat vermoed ik omdat ik nooit naar consumentenprogramma's kijk. Ook niet van de Vara.

Overigens weet ik heel goed hoe ik op de Kassapagina terechtkwam: bij het checken van mijn hotmail viel mijn oog, dat zoals gezegd ernstig aan verveling onderhevig was, op de welkomstpagina van msn op de berichttitel 'Hierom willen vrouwen geen macho's meer'. Ik zal u niet vermoeien met het bericht (desgewenst kunt u dat zelf doen), maar ik trok voor mezelf de geruststellende conclusie dat ik in ieder geval één eigenschap van de "beter beoordeelde 'vrouwelijke' mannen" bezit, namelijk volle lippen.

Ik moet toegeven dat het mij niet minder geruststelde dat ik niet álle beschreven vrouwelijke eigenschappen bezit, maar dit terzijde. Door naar waar het in dit blog over gaat: de Kassapagina. Mijn oog viel op de rubriek 'consumententips', en verveeld als ik was leek het mij bijzonder zinvol om na te gaan of er nog nuttige tips waren waar ik mijn voordeel mee kon doen. Achteraf gezien natuurlijk tegen beter weten in, maar zoals al tot vervelens toe gezegd: ik verveelde me.

Ik vond enige pagina's met huishoudelijke tips. Ik weet nu hoe je het raampje van een kachel heel goed schoon kan maken. Met koude thee. Altijd handig, zo'n tip. Vooral als je kachelruitjes hebt. Maar de huishoudelijke tips konden niet tippen aan de tips in de categorie 'zuinig boodschappen doen'. Die tips zijn superieur. Aan die tips heeft iedereen iets. Ook mensen zonder kachelruitjes. Als je zuinig boodschappen wilt doen, lees dan deze tips:

tip 1) koop bij goedkope supermarkten zoals Aldi en Lidl
tip 2) kijk in de foldertjes welke producten in de aanbieding zijn
tip 3) koop van een aanbieding een voorraad (als het product houdbaar is)
tip 4) koop geen chips en luxeproducten

Doe er uw voordeel mee! Het is overduidelijk dat deze tips van doorgewinterde consumenten komen. Van mensen met jarenlange boodschappenervaring. Zuinige boodschappenervaring wel te verstaan! Precies wat ik nodig had! Dames en heren, denk er eens over na, en stel uzelf de vraag die ik mezelf vertwijfeld ben blijven stellen sinds ik deze tips las:

Waar zouden we zijn zonder deze Kassaconsumenten, die waarschijnlijk geheel belangeloos hun geheimen prijsgeven?

Denk er eens over na! Zonder deze tips zouden we waarschijnlijk allemaal in veel te dure supermarkten zijn, waar we machteloos en gefrustreerd naar foldertjes kijken waar we het nut niet van inzien, waar we veel te veel geld uitgeven aan producten die niet in de aanbieding zijn, waar we onze winkelwagentjes volladen met chips en andere luxe producten omdat we maar niet kunnen verzinnen hoe we het in godsnaam voor elkaar zouden kunnen krijgen om zuinig boodschappen te doen.

Nogmaals, en wellicht ten overvloede: ik verveelde me.

zaterdag 8 september 2007

navelstaren

Er zijn mensen die navelstaren. Ze zitten voorovergebogen naar hun blote pens te kijken. Ze staren naar hun navel, maar waarschijnlijk zien ze die niet. Wat wel? Waas, waarschijnlijk, of zichzelf. Herinneringen of toekomstdromen, leegte (al dan niet zwart) of iets heel anders.

Er zijn ook mensen die navelstaren en daar anderen mee lastigvallen. Na het voorovergebogen zitten staan ze op, trekken wellicht wat meer kleding aan, lopen naar hun computer en schrijven een stukje op hun weblog.

Sorry.

Ik reken mijzelf, tegen wil, dank, heug, meug en met tegenzin tot de navelstaarders. Waarvoor mijn excuses. Aan u, aan mijzelf. Of u mijn excuses aanvaardt, weet ik niet. Dat is uiteraard aan u. Wat ik met de excuses aan mijzelf aanmoet, weet ik niet goed. Ik heb de neiging om er geen genoegen mee te nemen, maar misschien is excuses aanbieden het maximaal haalbare. Ik ben er nog niet uit.

Wie weet lukt het mij ooit te stoppen met het navelstaren. In de tussentijd maak ik er maar het beste van. Voor mezelf, voor u. En ik troost mij met de gedachte dat ik niet de enige ben die navelstaart. En daar anderen mee lastigvalt. Niet Schieten! staart ook navel, en Sander Vos en de Waterlanders staren niet alleen, maar zien ook!


Navelstaren

Navelstaren navelstaren
Mag ik heel even naar je navel staren
Als je een navel ziet dan weet je meteen
Het karakter van de mens, van de mens eromheen

Soms kom je iemand tegen, je twijfelt hoe hij is
Ga dan niet lopen schipperen, want dan gaat het dus mis
Maar vraag het hem meteen, zo ontloop je gevaren
Mag ik misschien heel even naar je navel staren?

Soms is een navel etterig, soms is hij galant
Soms is een navel aardig, of veel te bijdehand
Soms is een navel vriendelijk, soms is een navel eng
Soms is een navel hartelijk, soms is een navel streng

Maar staar je nu niet blind op de buik waarin hij zit
Soms is een buik gespierd, soms is hij bruin of wit
Soms heeft een buik last van een hevige verzakking
Een buik is toch niet meer dan een navelverpakking

Navelstaren navelstaren
Mag ik heel even naar je navel staren
Als je een navel ziet dan weet je meteen
Het karakter van de mens, van de mens eromheen


Navelzien

Hee jij meisje daar
Jij met al dat haar
We zijn - ook al weet je het niet
Geschapen voor elkaar

Duf duf feestje
Feest je met me mee
Schaam je niet voor al die suffe
Gastjes om ons heen

En laat je navel zien
Oh oh oh oh navel zien
Ik moet nu absoluut je navel zien
Oh oh oh oh navel zien

Oh. You English.
Well that's a problem baby
I don't know how I am going to pack this on

O.K. I try to speak you english
Ik zoek baby zoek
I read every page
Of my internal woordenboek

Perhaps the word is nevel
Like the nevel in mijn kop
Sorry for my english
But I have wat glaasjes op

Let me your nevel zien
Oh oh oh oh nevel zien
I must now absolute your nevel zien
Oh oh oh oh nevel zien.

O.K. baby dance. Do it just for me baby
You dance really sexy, really beatiful
Do you think I dance sexy too?
Thank you

O.K. jongens kom er maar bij want hier in de keuken hier gebeurt het allemaal
Lekker dansen.
Wat zijn we mooi met z'n allen
Vinden jullie ons niet hartstikke mooi?

Laten we dan ook maar even wat gaan zingen, vinden jullie ook niet?
Ik doe het één keer voor
En dan staan jullie er helemaal alleen voor
Hij gaat komen
Een twee drie vier

Heb jij een kuiltje?
Heb jij een bobbeltje?
Heb jij een kuiltje?
Heb jij een bobbeltje?

Mag ik je navel zien
Oh oh oh oh navel zien
Schiet op en laat mij nou die navel zien
Oh oh oh oh navel zien

maandag 3 september 2007

gelukkig: nieuwjaar

Het nieuwe jaar is begonnen!

De zomerstop is achter de rug. In juli en augustus stopt voor mijn gevoel het leven, de wereld. Als klein jongetje kon ik in de zomer niet voetballen of naar school. Als iets minder klein jongetje waren de zomermaanden op m'n werk altijd saai. Nu heb ik twee maanden niets gedaan aan m'n studie, en op het werk was er ook weinig urgents te bekennen. Ik denk dat ik de rest van mijn leven ook leef van september tot en met juni, de zomer is nergens goed voor. Of goed voor niets (doen), zo u wilt. De mensheid op het noordelijk halfrond heeft in de maanden juli en augustus volgens mij nooit iets memorabels tot stand gebracht. Of ben ik nu iets te veel aan het projecteren? Hoe dan ook, de zomer is voorbij. Lang leve het leven!

Een nieuw jaar met nieuwe voornemens. Of voor een deel: oude voornemens die een nieuwe kans krijgen. De komende weken: toneel! 18 en 19 september voorstellingen in het Imperiumtheater. De komende maanden: scriptie! Deadline kerst. Daarna: genieten van het feit dat ik niet meer hoef te studeren, en toeleven naar het einde van het jaar. En dan bedoel ik natuurlijk niet 31 december, daar is niks aan. Het einde van het echte jaar, in juni. Als de deo het volent wordt 27 juni 2008 de mooiste dag van het komende jaar: dan trouw ik met Nolanda!

Het wordt een mooi jaar!