cake - palm of your hand

Vandaag heb ik via internet de nieuwe cd van Cake besteld.

Het is een 'B-sides and Rarities CD', ik ben heel erg benieuwd wat erop staat. Cake is goed in covers (denk maar aan 'I will survive'), maar schrijft uiteraard zelf ook briljante nummers. Hun eerste grote hit 'The Distance' stond op de cd 'Fashion Nugget' uit 1996.

Daarna zijn de hits helaas steeds kleiner geworden, maar de nummers niet minder slecht. Op de cd 'Prolonging the Magic' (1998) begint het nummer 'Let me go' met de volgende regels:

When she walks, she swings her arms instead of her hips
When she talks, she moves her mouth instead of her lips

In twee regels een onuitwisbaar beeld geschetst. Maar dit is geen toevalstreffer. Zanger en tekstschrijver John McCrea weet vaker met een simpele tekst een diep inzicht te verwoorden. Op 'Pressure Chief' (2004), de laatste reguliere cd van Cake, staat bijvoorbeeld het prachtige 'Palm of your hand'.


Palm of your hand

When the house was standing
You'd never have believed it
When the house was standing
You'd never have believed

The bricks and mortar have all given way
At first they resisted but then they began to sway

How can you say forever is at your command
How can you say the future's in the palm
In the palm of your hand

When the house was standing
You'd never have believed it
When the house was standing
You'd never have believed

That gaping hole was once a foundation
Where you stand now were tools in the basement

How can you say forever is at your command
How can you say the future's in the palm
In the palm of your hand

in de bewerking toont zich...

Originaliteit is een groot goed, maar ook een bewerking kan heel goed groots zijn. In de bewerking toont zich de meester.

De ware kunstenaar is ongetwijfeld iemand die iets creëert wat er nog niet was. Hij kijkt op een andere manier naar de wereld, en weet zijn unieke visie om te zetten in een kunstwerk. In het beste geval in een kunstwerk waardoor anderen na gaan denken. Of zoiets.

En dat wordt gewaardeerd. Origineel! Nergens mee te vergelijken! Hoe verzint-ie het! Deze waardering is natuurlijk terecht, maar ik vind het zelf minstens even knap (en origineel) als iemand zijn eigen visie niet loslaat op de werkelijkheid, maar op eerdere visies van anderen. Om een bestaand kunstwerk te bewerken. Uit te vergroten. Te parodiëren. Er iets aan toe te voegen. Er commentaar op te geven. En ik word helemaal blij als daarbij een grens tussen verschillende disciplines wordt overschreden. Ik heb dit in 2006 twee keer zelf mogen meemaken, in Paradiso: 'Strips in Stereo', waar striptekenaars strips hebben gemaakt bij bestaande songteksten, en de 'Avond van het liefdeslied', waar dichters songteksten hebben geschreven voor zangers.

Bij het overschrijden van een disciplinegrens moet het bestaande product geschikt gemaakt worden voor het nieuwe medium. Momenteel zit ik midden in een dergelijk proces: ik leg deze en volgende week de laatste hand aan een toneelbewerking van de roman 'De Asielzoeker' van Grunberg.

Bij een bewerking voor toneel komen genoeg vragen naar boven die beantwoord dienen te worden. Hier zijn we met zes personen dan ook al een hele tijd bezig geweest. Wat zijn bijvoorbeeld voor ons de belangrijke thema's in de roman, en waarop willen we de nadruk leggen?

In de door NT Gent gemaakte toneelbewerking van 'De Asielzoeker' ligt de nadruk op de relatie tussen hoofdpersoon Beck en zijn vriendin 'de vogel', en op de liefde en verbondenheid die zij ondanks alles voor elkaar voelen. Wij hebben een andere keuze gemaakt - die ik uiteraard nog niet ga verklappen.

Na vragen ten aanzien van de inhoud komen vragen ten aanzien van de vorm. Hoe maken we een toneelstuk? Wat voor decor willen we hebben, hoe gaan de dialogen eruitzien, waar komen de monologen? Hoe is de overgang tussen verschillende scènes, welke middelen hebben we om het publiek duidelijk te maken wat voor iemand Beck is? En keuzes ten aanzien van de vorm hebben weer invloed op de precieze inhoud: wat laten we zien (en wat niet), wat vertellen we (en wat niet), wat laten we het publiek zelf uitvinden?

Genoeg vragen, genoeg keuzes te maken. Ik zou er nog wel even over door kunnen gaan, maar ik laat het hierbij, en bij de opmerking dat het maken van een bewerking een ontzettend inspirerend en creatief proces is.

En, voor het geval u het zich afvraagt: nee, het 'in de bewerking toont zich de meester' mag u niet opvatten als borstklopperij. Ik poogde louter een woordspeling te maken. Noem het een bewerking van een bestaande uitdrukking...

roosbeef - bouwvakkers

Zoals beloofd, en met veel plezier: 'Bouwvakkers' van Roosbeef!

Op de mini-cd staan nog vijf nummers, waarvan twee Engelstalig. Persoonlijk vind ik het prettiger om naar de Nederlandstalige nummers te luisteren. Door de manier waarop Roos zingt zijn de Engelse teksten af en toe moeilijk te verstaan. Aan de andere kant laat ze zeker in de Engelstalige nummers goed horen wat voor geweldige stem ze heeft - al mag ze, vooral aan het eind van de nummers, nog wat meer 'los' gaan.

Onder het motto 'Koopt Nederlandsche Waar':
bestel de mini-cd op www.roosbeef.nl !!


Bouwvakkers

Als ik langs een rotonde fiets, al heb ik het warm of koud
Dan denk ik: hoe voelt dat als je dit hebt gebouwd
Wie heeft dit gemaakt en wie heeft dit gebrouwd
Wie heeft dit geplaatst en wie heeft dit gesjouwd?

Het zijn de bouwvakkers
Ze timmeren aan de weg
Het zijn de bouwvakkers

Als ik langs een flat fiets, al heb ik het warm of koud
Dan denk ik: hoe voelt dat als je dit hebt gebouwd
Wie heeft dit gemaakt en wie heeft dit gebrouwd
We heeft dit geplaatst en wie heeft dit gesjouwd?

Het zijn de bouwvakkers
Ze timmeren aan de weg
Het zijn de bouwvakkers

Misschien klinkt het wat romantisch
Maar ik ben gek op hun keetjes
Gek op hun broodtrommels, dixie-wc'tjes.

Kijk! Kijk! Kijk!
Het is niet te geloven
Kijk! Kijk! Kijk!
We hebben twee ogen

Asfalt is de rode loper, stad en dorp, het is één museum
Wij zijn de toeschouwers, wij zijn de klanten
Maar niemand die kijkt...

Geen hel met een gitaar, geen palmboom te zien
Het paradijs bestaat uit bakstenen, graafmachines, betondelen.

Kijk! Kijk! Kijk!
Het is niet te geloven
Kijk! Kijk! Kijk!
We hebben twee ogen

een licht bloeddoorlopen oog

Arnon Grunberg laat Christian Beck, hoofdpersoon in 'De Asielzoeker', niet echt leven. Beck kijkt. Dat is wat leven voor hem is: kijken. Soms participeert hij nog wel, maar steeds minder. Dat participeren staat zijn leven in de weg.

Grunberg is natuurlijk niet de eerste die een kijkend in plaats van participerend personage opvoert. Ik zal u niet vermoeien met opsommingen van schrijvers die Grunberg voorgingen (dat zou ik niet kunnen, mijn literatuurkennis is nogal gebrekkig), of met uitweidingen over mijn gebrekkige literatuurkennis. In plaats daarvan wil ik u wijzen op de volgende regels uit het lied 'Kijker' van De Kift (cd 'Koper', 2001):

En toch zweer ik dat ik gelukkig ben. Ik heb me bedacht dat het enige geluk in deze wereld ligt in kijken, mensenkijken, niets anders zijn dan een groot, enigszins glazig, licht bloeddoorlopen oog.

De Kift heeft deze kijker natuurlijk niet zelf verzonnen. Hun teksten zijn gebaseerd op teksten en gedichten van anderen, en zij verantwoorden hun verantwoorde keuzes altijd zeer verantwoordelijk. De tekst van 'De Kijker' is gebaseerd op 'Het Oog' van Nabokov (vertaling Johan Hos).

Voor de volledigheid dient vermeld te worden dat Christian Beck, in tegenstelling tot de kijker van De Kift en Nabokov, niet per se gelukkig wordt van het kijken.

Hij denkt wel gelukkig te kunnen zijn door zelf in enige mate onzichtbaar te zijn, maar dat is iets anders.

een betere geluidsinstallatie

Oorpijn!

Gisteren bij een optreden van Roosbeef geweest, in de tuinzaal van De Burcht (Leiden).

Zangeres Roos heeft een misthoorn van een stem, die zij onder meer op de Avond van het liefdeslied (oktober 2006) al heeft laten klinken. Vind hier haar vertolking van 'Mijn fantasie doet het niet', een tekst van dichter Erik-jan Harmens, en overigens ook voor bijdragen van Huub van der Lubbe (tekst: Gerrit Komrij), An Pierlé (tekst: Peter Verhelst) en Ellen ten Damme (tekst: Ilja Leonard Pfeiffer).

Ook het lied An Pierlé is een aanrader!

Ik heb inmiddels op de site van Roosbeef hun mini-cd besteld, en zodra ik de tekst van het onvolprezen loflied op de bouwvakkers, getiteld: 'Bouwvakkers', heb, plaats ik hem. Maar als je de kans krijgt, ga zeker zelf kijken en luisteren naar Roosbeef. Doe mij, maar vooral jezelf, echter wel een plezier: ga niet naar de tuinzaal van De Burcht.

Kies een zaal met een betere geluidsinstallatie.

in the aeroplane over the sea

'In the aeroplane over the sea' is een briljante cd (1998) van het in Nederland behoorlijk onbekende en helaas inmiddels opgeheven Neutral Milk Hotel. Maar wat wil je ook met zo'n naam?

De cd is in 2006 opnieuw uitgebracht met aanbevelingen van verschillende muzikanten, waaronder Franz Ferdinand. De muziek lijkt hier overigens in het geheel niet op, maar is werkelijk geniaal te noemen (en dat kan je van Franz Ferdinand natuurlijk niet zeggen). Wordt wel bestempeld als 'musicians music', muziek waar muzikanten van houden. Volgens een andere aanbeveling is het een van de weinige alternatieve cd's die de status van 'klassieker' verdienen. Daar ben ik het volledig mee eens!

Zanger Jeff Mangum is kort na het verschijnen van de cd gestopt met de band. Hij is daarna min of meer van de aardbodem verdwenen, maar heeft nog wel in Bulgarije opnames gemaakt van volksliedjes. Het is maar dat u het weet! Lees meer over hem op Wikipedia. En er bestaat natuurlijk ook een site van Neutral Milk Hotel zelf.

En, voor de geïnteresseerden, een songtekst. Het openingsnummer van de cd:


The king of carrot flowers (part one)

When you were young
You were the king of carrot flowers
And how you built a tower tumbling through the trees
In holy rattlesnakes that fell all around your feet

And your mom would stick a fork right into daddy's shoulder
And dad would throw the garbage all across the floor
As we would lay and learn what each other's bodies were for

And this is the room
One afternoon I knew I could love you
And from above you how I sank into your soul
Into that secret place where no one dares to go

And your mom would drink until she was no longer speaking
And dad would dream of all the different ways to die
Each one a little more than he could dare to try

hoofd(pijn)letters

Ik heb iets met iets hoofdletters. Of tegen. Eigenlijk is mijn relatie met hoofdletters nogal problematisch.

Niet overal. Ik begin zonder enig probleem mijn zinnen met een hoofdletter. In teksten die ik schrijf, gebruik ik keurig hoofdletters op de daartoe aangewezen plaatsen. Geen punt.

Wat ik moeilijker vind, is hoofdlettergebruik buiten teksten, of volzinnen. En dat is vooral een esthetische kwestie. Sommige bedrijven gebruiken hoofdletters in e-mailadressen, zoals MartijnKager@Bedrijfsnaam.nl. Dit is lelijk. LELIJK!

Op op digitaal gebied te blijven: op mijn computer kom ik hoofdletters tegen in alle menu's. Alle namen van programma's en folders beginnen met een hoofdletter. Ik krijg er hoofdpijn van. Misschien heeft het te maken met de presentatie in de vorm van rijtjes, maar ik word gek van die hoofdletters. Waar mogelijk vervang ik de hoofdletters door kleine letters. En daar ga ik ver in.

Zo heb ik in de afgelopen jaren het grootste deel van mijn cd-collectie op mijn pc gezet. Windows Media Player zoekt automatisch de albumgegevens op van internet... met hoofdletters. Ik heb van alle cd's, én alle liedjes op de cd's, de hoofdletters vervangen door kleine letters. En dat zijn heel veel hoofdletters, vooral gezien de Amerikaanse gewoonte om elk woord in een titel met een hoofdletter te schrijven.

Ach, het zal wel aan mij liggen. Ik zou moeten proberen mij er niet al te veel aan te ergeren. En ondertussen voldoe ik braaf aan de conventie om hoofdletters te gebruiken. Alleen niet bij de titels van mijn stukjes hier. Daar wordt de archieflijst zo lelijk van...

tiscali: meer treurnis

Ik schreef al eerder over mijn niet al te positieve ervaring met de afdeling Customer Services van Tiscali. Tiscali gaat vrolijk verder met het sturen van standaardbrieven en het negeren van klachten...

Op 29 januari heb ik een brief gestuurd naar Tiscali waarin ik de situatie nog eens uitvoerig uit de doeken doe. Ik eis het door mij aan het incassobureau betaalde bedrag terug, omdat ik van mening ben dat dit een onverplichte betaling is. Verder trek ik mijn verstrekte incassomachtiging in, en vraag ik om een spoedige reactie.

De reactie van Tiscali lijkt verdacht veel op de reactie die ik eerder van ze kreeg:

U hebt aangegeven dat u bericht hebt ontvangen van ons incassobureau. Alle gegevens met betrekking tot uw account en de openstaande facturen zijn op dit moment uit handen gegeven en overgedragen aan het incassobureau.
U dient daarom eerst contact op te nemen met het incassobureau. Zij zullen uw verzoek verder in behandeling nemen en, indien nodig, overleggen met Tiscali. Er zal dan worden beoordeeld of de vordering al dan niet terecht uit handen is gegeven.
Helaas kunnen wij aan deze procedure niets veranderen.

Over selectief lezen gesproken!

Mijn klachten en worden genegeerd, en ik wordt opnieuw doorverwezen naar het incassobureau - volledig ten onrechte: ik betaalde het incassobureau, zij zullen hun dossier gesloten hebben.

Het begint er op te lijken dat de afdeling 'Customer services' echt alleen maar standaardbrieven kan versturen. Eens kijken hoe ze gaan reageren op een brief waarin ik expliciet aangeef dat mijn vordering niet langer in behandeling is bij het incassobureau...