sneu, fout, jammer

Met enige regelmaat schrijf ik een berichtje op dit blog. Met een bijna even zo grote regelmaat komt het berichtje slechts na veel zuchten en steunen tot stand. Met grotere regelmaat overkomt mij iets of valt mij iets in wat beschrijvenswaardig is. Maar altijd vergeet ik de beschrijvenswaarde van de gebeurtenis of gedachte als ik mij aan het typen zet.

Dat is sneu.

Een deel van het probleem is misschien dat ik met een behoorlijke regelmaat achter de computer zit als ik mij verveel. Even mijn mail checken, even het nieuws bijhouden. En, vooruit, waarom niet, even een berichtje op mijn blog schrijven.

Dat is fout.

Een flink aantal van mijn berichten is aldus het product van verveling. Goedbeschouwd is het schandalig dat ik dit mijzelf en u aandoe. Ik bied hier dan ook mijn oprechte verontschuldigen voor aan, en hoop mijn leven in de toekomst te beteren. Maar uiteraard, want mijzelf kennende, kan ik niets beloven.

Dat is jammer.

Sneu, fout, jammer - het zijn geen al te positieve observaties over mijn berichten, drijfveren en toekomstperspectieven. Waar een beetje verveling niet toe leidt. Ik nuanceer dit toch enigszins zwartgallige beeld graag: ik ben in een behoorlijk vrolijke bui. Ik vermaak mij deze maand uitstekend. Gisteren ben ik bijvoorbeeld naar De Parade geweest (aanrader: 'Tucht' van Carver), vanavond ga ik naar een optreden van Cake in Tivoli (aanrader: Cake), en donderdag ga ik lekker op vakantie (aanrader!)...

Het leven is mooi, en bestaat gelukkig uit meer dan een blog. Misschien moet ik mijn beschrijvenswaardige momenten niet proberen te beschrijven. Misschien moet ik ze alleen maar beleven, er alleen maar van genieten. Wie zal het zeggen? Ik zeg voorlopig even niets meer.

Ik wens u een prettig vervolg van deze julimaand toe. Met zon bijvoorbeeld, of vakantie. En natuurlijk beschrijvenswaardige momenten. Geniet ervan.

...heeft z'n nadeel

Er zitten grote voordelen aan vakantie. Ontspanning, rust en dat soort broodnodige zaken. Maar vakantie heeft ook nadelen. Na een paar dagen rust en ontspanning slaat de verveling toe. Bij mij althans.

Ik overdrijf niet. Of toch: de verveling slaat niet pas na een paar dagen toe, maar al na een paar uur. Toegegeven, dit heb ik niet alleen in de vakantie. Ik heb het het hele jaar door. Maar tijdens vakanties wordt het urgent.

Urgente verveling. Het is maar al te waar. Bij mij leidt dat tot apathie en lethargie, en allerlei vicieuze varianten daarvan. Niet echt iets om vrolijk van te worden. Maar gelukkig voor u ook niet echt iets om een blog over te schrijven.

Het zou zomaar kunnen dat ik in deze zomermaanden niet al te veel berichtjes schrijf...

elk voordeel...

Er zitten grote voordelen aan vakantie. Ontspanning, rust en dat soort broodnodige zaken. Maar vakantie heeft ook nadelen. Al is het alleen maar dat ik in juni slechts vijf blogjes heb geschreven. Voor mijn nog niet zo lang bestaande blog een toch al historisch dieptepunt.

Wellicht een nadeel, maar het belang van een blog kan misschien niet vaak genoeg gerelativeerd worden. Ik ben mij nog steeds volledig bewust van het onbelang van bloggen. Toch blijft er een knagend, schuldig gevoel als ik een tijd niets geschreven heb. Misschien slijt dat met de tijd. Misschien ook niet. De tijd zal het waarschijnlijk leren. Of niet, want wanneer zou het slijten in moeten gaan? Ik weet het niet.

Wat ik na de afgelopen week wel weet, is dat er veel bomen in Zweden zijn. Dat is dan weer een voordeel. Of het ook vóór Zweden pleit, weet ik niet zeker. Er stonden namelijk zoveel bomen in Zweden, dat er verder weinig te zien was. Ik kan niet beoordelen of dat jammer was - ik weet niet wat er achter de bomen stond. Waarschijnlijk nog meer bomen. Of een mooi uitzicht. Wie zal het zeggen?

De Zweden misschien. Maar die versta ik vervolgens niet. Dat schiet niet erg op. Laat dus maar zitten verder. Behalve veel bomen overigens ook veel water. Meren, rivieren, beekjes, stroompjes, regen. Handig als je op kanovakantie bent. Behalve de regen uiteraard. Maar elk nadeel heeft ook zo z'n voordeel: door de regen was ik niet geneigd om erg vrolijk om me heen te kijken om van het uitzicht te genieten. Dit voorkwam de teleurstelling van alleen maar meer bomen...

Goed. Dit weinig samenhangende relaas sluit ik af met twee weetjes over Stockholm. Of beter gezegd, een weetje en een niet-weetje. Ze zijn totaal niet relevant, en volledig oninteressant. Daarmee passen ze prima in dit stukje. Toch mijn excuses.

1) In Stockholm staat een Cornelis Vreeswijk-museum. De Nederlander Vreeswijk is erg populair in Zweden. U kent hem misschien van 'De nozem en de non', maar het is waarschijnlijker dat u hem niet kent. Het zij zo.

2) In Stockholm kan zonder problemen gefietst worden, maar op vrijdagavond in een niet nader meer bij naam te noemen straat zaten er op zeventien van de achttien fietsen dames. Ik weet niet waarom vrouwen in Stockholm vaker fietsen dan mannen. Ik troost mij met de gedachte dat u het waarschijnlijk ook niet weet.