Toneel!
Vandaag heb ik de voorstelling 'De Asielzoeker' van NT Gent gezien. Voor niet-ingewijden: NT Gent is een toneelgezelschap, 'De Asielzoeker' is een roman van Arnon Grunberg.
Nog meer informatie voor niet-ingewijden: samen met vijf medestudenten ben ik bezig om zelf een toneelbewerking van 'De Asielzoeker' te maken. Het schrijfproces wordt binnenkort voltooid, en het stuk zal opgevoerd worden op woensdag 9 mei in theater Imperium te Leiden.
Ik zal hier geen recensie van het stuk van NT Gent geven, dat is volgens mij prima door anderen gedaan (zie de site van NT Gent). Wel wil ik zeggen dat ons toneelstuk anders zal zijn. Bij ons geen sympathie voor de hoofdpersoon, hij wordt door ons, zoals Grunberg NT Gent verwijt, niet vrijgesproken. Ons stuk wordt donkerder - wij laten Beck er niet zo gemakkelijk afkomen.
En, voor het geval u een liefhebber of nieuwsgierig bent, ons stuk zal ook geen al dan niet functioneel naakt bevatten. Dat leidt maar af.
woensdag 31 januari 2007
vrijdag 26 januari 2007
het is niet fijn om dood te zijn
Ik weet het niet uit eigen ervaring, maar volgens Willem Wilmink is het niet fijn om dood te zijn. En nee, ik heb het niet na zijn dood van hem gehoord. Het is de beginregel van het liedje 'Dood zijn duurt zo lang'.
Na 'Goud' van De Kift (zie hier) al een tweede tekst over de dood. Waarom?
Misschien ben ik de laatste tijd toevallig enkele keren, op verschillende manieren, geconfronteerd met de dood. In april 2005 overleed Jeroen, vriend en fotograaf. Enkele maanden later mijn oma. In 2006 kocht ik de cd 'Tijdloos', met liedjes van Bram Vermeulen en zag ik de voorstelling 'Dood en verderf' van Kees Torn. Allebei prachtig, maar je wordt er niet vrolijk van. En eind vorig jaar kwam '7' van De Kift uit, ook een en al dood en melancholie.
Voor zover ik het zelf kan inschatten ben ik niet bang voor de dood, en ook niet voor het doodgaan zelf, zoals Bram Vermeulen zingt in 'Vrij'. Misschien is het dus alleen maar toeval, wellicht een handje geholpen door een kennelijke voorkeur voor melancholische muziek.
Anyway, hieronder dus de tekst van Willem Wilmink. Mijn kennismaking met dit nummer was trouwens in de zomer van 2002, tijdens een kleinkunstcursus op Buitenkunst.
Dood zijn duurt zo lang
Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.
Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?
Droom je dat je in een straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?
Maar ach, wat maak ik me toch naar,
het duurt bij mij nog honderd jaar
voor ik een keertje dood zal gaan.
Ik laat vannacht een lampje aan.
Na 'Goud' van De Kift (zie hier) al een tweede tekst over de dood. Waarom?
Misschien ben ik de laatste tijd toevallig enkele keren, op verschillende manieren, geconfronteerd met de dood. In april 2005 overleed Jeroen, vriend en fotograaf. Enkele maanden later mijn oma. In 2006 kocht ik de cd 'Tijdloos', met liedjes van Bram Vermeulen en zag ik de voorstelling 'Dood en verderf' van Kees Torn. Allebei prachtig, maar je wordt er niet vrolijk van. En eind vorig jaar kwam '7' van De Kift uit, ook een en al dood en melancholie.
Voor zover ik het zelf kan inschatten ben ik niet bang voor de dood, en ook niet voor het doodgaan zelf, zoals Bram Vermeulen zingt in 'Vrij'. Misschien is het dus alleen maar toeval, wellicht een handje geholpen door een kennelijke voorkeur voor melancholische muziek.
Anyway, hieronder dus de tekst van Willem Wilmink. Mijn kennismaking met dit nummer was trouwens in de zomer van 2002, tijdens een kleinkunstcursus op Buitenkunst.
Dood zijn duurt zo lang
Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.
Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?
Droom je dat je in een straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?
Maar ach, wat maak ik me toch naar,
het duurt bij mij nog honderd jaar
voor ik een keertje dood zal gaan.
Ik laat vannacht een lampje aan.
zaterdag 20 januari 2007
the tragically hip - ahead by ...
Een link naar de The Tragically Hip mag hier niet ontbreken. Al jaren mijn favoriete Canadese band. Nu is dat niet erg moeilijk, ik ken niet zoveel bands uit Canada. Vooruit dan: al jaren mijn favoriete buitenlandse band!
Er is muziek die je live moet zien, er is muziek die je thuis in je eentje moet horen. Er is muziek die rockt, er zijn briljante teksten. De goede bands combineren dit allemaal. De teksten van The Hip zijn poëtisch, soms onbegrijpelijk, maar altijd intrigerend. Live zijn The Hip zeker een must. In juli 2006 waren ze nog in Nederland, het zal helaas waarschijnlijk een paar jaar duren voordat ze weer komen :-(
Op de site van The Hip zijn onder 'media - video' enkele clips te bekijken. Speciaal aanbevolen: 'Bobcaygeon'. Hieronder de tekst van een ander prachtig nummer, Ahead by a Century (Trouble at the Henhouse, 1996). Beluister ook het intro op de site, via de mediaplayer!
Ahead by a Century
First we'd climb a tree
and maybe then we'd talk
or sit silently
and listen to our thoughts
with illusions of someday
casting a golding light
no dress rehearsal,
this is our life
that's where the hornet stung me
and I had a feverish dream
with revenge and doubt
tonight, we smoke them out
You are ahead by a century
Stare in the morning shroud
and then the day began
I tilted your cloud
you tilted my hand
rain falls in real time
and rain fell through the night
no dress rehearsal, this is our life
That's when the hornet stung me
And I had a serious dream
with revenge and doubt
tonight, we smoked them out
You are ahead by a century
but this is our life
and disappointing you is gettin' me down
Er is muziek die je live moet zien, er is muziek die je thuis in je eentje moet horen. Er is muziek die rockt, er zijn briljante teksten. De goede bands combineren dit allemaal. De teksten van The Hip zijn poëtisch, soms onbegrijpelijk, maar altijd intrigerend. Live zijn The Hip zeker een must. In juli 2006 waren ze nog in Nederland, het zal helaas waarschijnlijk een paar jaar duren voordat ze weer komen :-(
Op de site van The Hip zijn onder 'media - video' enkele clips te bekijken. Speciaal aanbevolen: 'Bobcaygeon'. Hieronder de tekst van een ander prachtig nummer, Ahead by a Century (Trouble at the Henhouse, 1996). Beluister ook het intro op de site, via de mediaplayer!
Ahead by a Century
First we'd climb a tree
and maybe then we'd talk
or sit silently
and listen to our thoughts
with illusions of someday
casting a golding light
no dress rehearsal,
this is our life
that's where the hornet stung me
and I had a feverish dream
with revenge and doubt
tonight, we smoke them out
You are ahead by a century
Stare in the morning shroud
and then the day began
I tilted your cloud
you tilted my hand
rain falls in real time
and rain fell through the night
no dress rehearsal, this is our life
That's when the hornet stung me
And I had a serious dream
with revenge and doubt
tonight, we smoked them out
You are ahead by a century
but this is our life
and disappointing you is gettin' me down
donderdag 18 januari 2007
verzamelde liedjes en gedichten
Gisteren heb ik de 'Verzamelde liedjes en gedichten' van Willem Wilmink gekocht.
In plaats van een lovend schrijven over Wilmink wil ik u de volgende overweging presenteren:
Als ik de titel van de bundel op gangbare wijze interpreteer, mag ik aannemen dat ik 'de verzamelde liedjes en gedichten' van Willem Wilmink heb aangeschaft. In een alternatieve lezing staat op de kaft van het lijvige boekwerk alleen een nogal irrelevante mededeling: 'Willem Wilmink verzamelde liedjes en gedichten.'
Ik ga uit van de gangbare interpretatie, en concludeer dat de liedjes en gedichten in deze bundel verzameld zijn. Mijn idee is vervolgens dat de samensteller van de bundel (W.P. Gerritsen) de liedjes verzameld heeft.
Bij het lezen van de verantwoording echter, blijkt dat Wilmink de selectie eigenlijk helemaal zelf heeft gemaakt. Nu blijkt dat de dubbelzinnigheid van de titel daadwerkelijk dubbel zinnig is:
Willem Wilmink verzamelde zijn liedjes en gedichten, wat geresulteerd heeft in zijn verzamelde liedjes en gedichten!
In plaats van een lovend schrijven over Wilmink wil ik u de volgende overweging presenteren:
Als ik de titel van de bundel op gangbare wijze interpreteer, mag ik aannemen dat ik 'de verzamelde liedjes en gedichten' van Willem Wilmink heb aangeschaft. In een alternatieve lezing staat op de kaft van het lijvige boekwerk alleen een nogal irrelevante mededeling: 'Willem Wilmink verzamelde liedjes en gedichten.'
Ik ga uit van de gangbare interpretatie, en concludeer dat de liedjes en gedichten in deze bundel verzameld zijn. Mijn idee is vervolgens dat de samensteller van de bundel (W.P. Gerritsen) de liedjes verzameld heeft.
Bij het lezen van de verantwoording echter, blijkt dat Wilmink de selectie eigenlijk helemaal zelf heeft gemaakt. Nu blijkt dat de dubbelzinnigheid van de titel daadwerkelijk dubbel zinnig is:
Willem Wilmink verzamelde zijn liedjes en gedichten, wat geresulteerd heeft in zijn verzamelde liedjes en gedichten!
vrijdag 12 januari 2007
werk en studie
Werk en studie zijn niet altijd goed te combineren.
In 2001 ben ik begonnen met studeren. Nederlandse Taal en Cultuur in Leiden. Na een jaar met een parttime baan (12 uur in de week), heb ik de twee jaar daarna echt alleen maar gestudeerd. Lekker lenen en volop genieten van het studentenleven. En dan niet speciaal het nachtleven, maar vooral het contact met studiegenoten, bestuur van de studievereniging en wat dies meer zij (het nachtleven, maar dus niet primair).
Vanaf juni 2003 veranderde er echter veel: ik ging samenwonen en 24 uur in de week werken. En ja, de studie raakte in het slop. Danig.
Nu, ruim tweeëneenhalf jaar later, moet ik nog steeds mijn scriptie schrijven. Het goede nieuws: ik heb een onderwerp (modern taalkundig) en een planning.
Ik wil voor de zomer klaar zijn met de eerste versie.
Het grote probleem is dat ik er niet goed in ben om mijn aandacht te verdelen. Ik hou er niet van om dingen half te doen. Ik ben drie jaar bezig geweest met half werken en half studeren, en dat is niet goed bevallen. De afgelopen maand heb ik vrijwel voltijds gewerkt en dat is me al een stuk beter bevallen. Op één klein puntje na: het constant knagende gevoel dat ik met mijn scriptie moet beginnen.
Maar er gloort hoop. Nog even doorbijten op mijn werk en dan kan ik vanaf begin maart de rollen omdraaien: dan werk ik minimaal (slechts één dag in de week), zodat ik vier dagen per week aan mijn scriptie kan besteden.
Het zal niet vanzelf komen, maar ik hoop dat het me lukt om in de zomer klaar te zijn!
In 2001 ben ik begonnen met studeren. Nederlandse Taal en Cultuur in Leiden. Na een jaar met een parttime baan (12 uur in de week), heb ik de twee jaar daarna echt alleen maar gestudeerd. Lekker lenen en volop genieten van het studentenleven. En dan niet speciaal het nachtleven, maar vooral het contact met studiegenoten, bestuur van de studievereniging en wat dies meer zij (het nachtleven, maar dus niet primair).
Vanaf juni 2003 veranderde er echter veel: ik ging samenwonen en 24 uur in de week werken. En ja, de studie raakte in het slop. Danig.
Nu, ruim tweeëneenhalf jaar later, moet ik nog steeds mijn scriptie schrijven. Het goede nieuws: ik heb een onderwerp (modern taalkundig) en een planning.
Ik wil voor de zomer klaar zijn met de eerste versie.
Het grote probleem is dat ik er niet goed in ben om mijn aandacht te verdelen. Ik hou er niet van om dingen half te doen. Ik ben drie jaar bezig geweest met half werken en half studeren, en dat is niet goed bevallen. De afgelopen maand heb ik vrijwel voltijds gewerkt en dat is me al een stuk beter bevallen. Op één klein puntje na: het constant knagende gevoel dat ik met mijn scriptie moet beginnen.
Maar er gloort hoop. Nog even doorbijten op mijn werk en dan kan ik vanaf begin maart de rollen omdraaien: dan werk ik minimaal (slechts één dag in de week), zodat ik vier dagen per week aan mijn scriptie kan besteden.
Het zal niet vanzelf komen, maar ik hoop dat het me lukt om in de zomer klaar te zijn!
woensdag 10 januari 2007
tiscali: treurnis en terreur
Ha, wat een grap. Dat noemt zich de afdeling 'Customer Services'...
Tot oktober vorig jaar had ik een ADSL-abonnement bij Tiscali. In oktober heeft Tiscali echter werkzaamheden uitgevoerd, waarna mijn internetverbinding niet meer werkte. Na weken telefoneren met de helpdesk en ergernis besloot ik de knoop door te hakken. Nu zit ik vrolijk bij een andere provider, maar volgens Tiscali moet ik ze nog een half jaar doorbetalen.
Daar heb ik natuurlijk geen zin in.
Onder het motto 'ik hoef niet te betalen voor een dienst die Tiscali niet levert', heb ik vanaf november niet betaald. De reactie van Tiscali: het sturen van standaardbrieven. Eerst een herinnering, daarna een laatste aanmaning. Op mijn brief met uitleg waarom ik meen een goede reden te hebben om niet langer te betalen, wordt niet gereageerd.
De volgende stap van Tiscali: het incassobureau. In een moment van zwakte (angst?) betaal ik de rekening van het incassobureau. Daarna kwam alsnog een reactie van Tiscali op mijn brief. De afdeling Customer Services schrijft:
Een prachtige brief, maar als ze op tijd hadden gereageerd op mijn klachten, hadden ze de vordering helemaal niet uit handen hoeven geven. Inmiddels heb ik dus al een betaling aan het incassobureau gedaan, waar ik nu best spijt van heb.
Uiteraard houdt het verhaal hier nog niet op!
Tot oktober vorig jaar had ik een ADSL-abonnement bij Tiscali. In oktober heeft Tiscali echter werkzaamheden uitgevoerd, waarna mijn internetverbinding niet meer werkte. Na weken telefoneren met de helpdesk en ergernis besloot ik de knoop door te hakken. Nu zit ik vrolijk bij een andere provider, maar volgens Tiscali moet ik ze nog een half jaar doorbetalen.
Daar heb ik natuurlijk geen zin in.
Onder het motto 'ik hoef niet te betalen voor een dienst die Tiscali niet levert', heb ik vanaf november niet betaald. De reactie van Tiscali: het sturen van standaardbrieven. Eerst een herinnering, daarna een laatste aanmaning. Op mijn brief met uitleg waarom ik meen een goede reden te hebben om niet langer te betalen, wordt niet gereageerd.
De volgende stap van Tiscali: het incassobureau. In een moment van zwakte (angst?) betaal ik de rekening van het incassobureau. Daarna kwam alsnog een reactie van Tiscali op mijn brief. De afdeling Customer Services schrijft:
Alle gegevens met betrekking tot uw account en de openstaande
facturen zijn op dit moment uit handen gegeven en overgedragen aan het incassobureau.
U dient daarom eerst contact op te nemen met het incassobureau. Zij zullen uw verzoek verder in behandeling nemen en, indien nodig, overleggen met Tiscali. Er zal dan worden beoordeeld of de vordering al dan niet terecht uit handen is gegeven.
Helaas kunnen wij aan deze procedure niets veranderen.
Een prachtige brief, maar als ze op tijd hadden gereageerd op mijn klachten, hadden ze de vordering helemaal niet uit handen hoeven geven. Inmiddels heb ik dus al een betaling aan het incassobureau gedaan, waar ik nu best spijt van heb.
Uiteraard houdt het verhaal hier nog niet op!
zondag 7 januari 2007
back to the future
Zolang ik nog onopgemerkt blog, blijf ik de geschiedenis van dit blog vervalsen.
Op 7 januari zat ik heerlijk op La Palma, beklom ik vulkanen en was ik heerlijk internetloos! En toch dit blogje schrijven... ra ra hoe kan dat?
Als ik nu opschrijf dat ik het gevoel heb dat het op donderdag 18 januari behoorlijk gaat stormen in ons kleine landje (het wordt vast en zeker de zwaarste storm in vijf jaar tijd!), kan ik mezelf met terugwerkende kracht als visionair beschouwen.
Back to the future!
Ik ga meteen kijken of ik interessante weddenschappen af kan sluiten - hier valt geld mee te verdienen!
Op 7 januari zat ik heerlijk op La Palma, beklom ik vulkanen en was ik heerlijk internetloos! En toch dit blogje schrijven... ra ra hoe kan dat?
Als ik nu opschrijf dat ik het gevoel heb dat het op donderdag 18 januari behoorlijk gaat stormen in ons kleine landje (het wordt vast en zeker de zwaarste storm in vijf jaar tijd!), kan ik mezelf met terugwerkende kracht als visionair beschouwen.
Back to the future!
Ik ga meteen kijken of ik interessante weddenschappen af kan sluiten - hier valt geld mee te verdienen!
zaterdag 6 januari 2007
de kift - goud
Sommige liedjes verdienen een blog. Wat mij betreft zijn dat er heel veel, maar op dit moment vooral 'Goud' van De Kift. Deze muziekgroep, zoals ze zichzelf af en toe noemen, heeft een prachtige tekst (van Sergej Jesenin, vertaling Marja Wiebes en Margriet Berg) op ingetogen wijze op muziek gezet. Het staat op de cd '7' (2006), en ook deze cd kan ik van harte aanbevelen.
Hieronder de tekst van 'Goud', onder het motto:
'Dit nummer wil ik op mijn begrafenis horen!'
Goud
'k Heb geen spijt, geen tranen, geen verlangen;
Zoals rook van appelbloesems teer,
Door het goud van het verval omvangen,
Gaat alles voorbij en keert niet weer.
Nooit meer zul je zoals vroeger strijden,
Hart, dat door de kou is aangedaan.
't Land der berken zal mij niet verleiden
Ooit nog blootsvoets er doorheen te gaan.
Zelden zet jij als in vroeger dagen,
Zwerversgeest, mijn lippen nog in gloed.
Dat gaat nu allemaal vervagen,
Vurig oog en zinderend gemoed!
Ik verlang nu minder dan tevoren,
Leven, ben je soms een droom van mij?
't Is als reed ik bij het lentegloren
's Morgens op een roze paard voorbij.
Elk van ons moet van dit leven scheiden,
't Koopren lover van de esdoorn kwijnt...
Wees gezegend tot het eind der tijden,
Al wat bloeit en daarna weer verdijnt.
Hieronder de tekst van 'Goud', onder het motto:
'Dit nummer wil ik op mijn begrafenis horen!'
Goud
'k Heb geen spijt, geen tranen, geen verlangen;
Zoals rook van appelbloesems teer,
Door het goud van het verval omvangen,
Gaat alles voorbij en keert niet weer.
Nooit meer zul je zoals vroeger strijden,
Hart, dat door de kou is aangedaan.
't Land der berken zal mij niet verleiden
Ooit nog blootsvoets er doorheen te gaan.
Zelden zet jij als in vroeger dagen,
Zwerversgeest, mijn lippen nog in gloed.
Dat gaat nu allemaal vervagen,
Vurig oog en zinderend gemoed!
Ik verlang nu minder dan tevoren,
Leven, ben je soms een droom van mij?
't Is als reed ik bij het lentegloren
's Morgens op een roze paard voorbij.
Elk van ons moet van dit leven scheiden,
't Koopren lover van de esdoorn kwijnt...
Wees gezegend tot het eind der tijden,
Al wat bloeit en daarna weer verdijnt.
vrijdag 5 januari 2007
het lukt niet meer
Vanaf een bepaald moment lukt het niet meer. Het gaat gewoon niet meer zo soepel of vanzelfsprekend als weleer. Het kost meer moeite, en na afloop is het resultaat zelden bevredigend.
Ik heb het over het vieren van Oud en nieuw.
Dat lijkt niet meer vanzelf te gaan.
En met 'bepaald moment' bedoel ik niet een datum, zoals bijvoorbeeld 2 januari. Ik bedoel een bepaald moment in je leven. Ik had ook meteen kunnen schrijven: 'vanaf een bepaalde leeftijd', maar ik wilde eigenlijk niet de nadruk op (mijn) leeftijd leggen. Maar goed, ik ben daar nu toch mee bezig, dus laat ik er maar niet moeilijk over doen: ik ben nu 32 jaar, en in principe heb ik daar totaal geen moeite mee. In hoeverre 'in principe' hier als een rekbaar begrip is op te vatten, laat ik graag in het midden.
Het lukt niet meer. Mijn vriendin en ik vieren het nu al enkele jaren 'om en om': het ene jaar met mijn vrienden, het andere jaar met haar vrienden. Maar toch leidt dat meestal niet tot een knallend uiteinde. Deze keer waren mijn vrienden aan de beurt, en het plan was prima: Oud en nieuw zou gecombineerd worden met een verjaardagsfeest op de 31e. In mijn gedachten zag ik al een huis vol vrienden, en een beregezellige avond. In de harde werkelijkheid zaten we 's avonds met z'n viertjes voor de buis naar Lebbis en Jansen te kijken. Het was heel gezellig, daar wil ik geen enkel misverstand over laten bestaan, maar toch.
Dit jaar wordt het anders. Ik doe niet aan goede voornemens, maar hiervoor ik maak graag een uitzondering. 2007 zal uitgeleid worden met een goed feest en met te veel drank, zoals het hoort! Hoe, wat en waar precies weet ik nog niet, maar ik zet in mijn agenda dat ik in de loop van november (zou dat nog op tijd zijn?) een prachtig plan maak.
Een goed voornemen op lange termijn, wat zou daarvan terechtkomen?
Ik heb het over het vieren van Oud en nieuw.
Dat lijkt niet meer vanzelf te gaan.
En met 'bepaald moment' bedoel ik niet een datum, zoals bijvoorbeeld 2 januari. Ik bedoel een bepaald moment in je leven. Ik had ook meteen kunnen schrijven: 'vanaf een bepaalde leeftijd', maar ik wilde eigenlijk niet de nadruk op (mijn) leeftijd leggen. Maar goed, ik ben daar nu toch mee bezig, dus laat ik er maar niet moeilijk over doen: ik ben nu 32 jaar, en in principe heb ik daar totaal geen moeite mee. In hoeverre 'in principe' hier als een rekbaar begrip is op te vatten, laat ik graag in het midden.
Het lukt niet meer. Mijn vriendin en ik vieren het nu al enkele jaren 'om en om': het ene jaar met mijn vrienden, het andere jaar met haar vrienden. Maar toch leidt dat meestal niet tot een knallend uiteinde. Deze keer waren mijn vrienden aan de beurt, en het plan was prima: Oud en nieuw zou gecombineerd worden met een verjaardagsfeest op de 31e. In mijn gedachten zag ik al een huis vol vrienden, en een beregezellige avond. In de harde werkelijkheid zaten we 's avonds met z'n viertjes voor de buis naar Lebbis en Jansen te kijken. Het was heel gezellig, daar wil ik geen enkel misverstand over laten bestaan, maar toch.
Dit jaar wordt het anders. Ik doe niet aan goede voornemens, maar hiervoor ik maak graag een uitzondering. 2007 zal uitgeleid worden met een goed feest en met te veel drank, zoals het hoort! Hoe, wat en waar precies weet ik nog niet, maar ik zet in mijn agenda dat ik in de loop van november (zou dat nog op tijd zijn?) een prachtig plan maak.
Een goed voornemen op lange termijn, wat zou daarvan terechtkomen?
donderdag 4 januari 2007
het komt niet vanzelf
In 'People' verwoordt Henk Koorn een mij zeer bekend probleem:
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
Het komt niet vanzelf. Na jaren wachten en hopen begin ik er langzaam achter te komen. De dingen komen niet op mij af, ik zal er zelf moeite voor moeten doen. En dat ben ik niet gewend. Mijn middelbare schooltijd, inclusief goede cijfers, ging vanzelf. Mijn eerste baan, inclusief alles wat ik daar geleerd heb, ging vanzelf. En zo zijn er nog veel meer dingen die vanzelf zijn gegaan.
Maar op een gegeven moment houdt dat op.
Ik ben mijn studie aan het afronden, maar het schrijven van een scriptie gaat niet vanzelf. Ik wil andersoortig werk gaan doen, maar dat komt niet vanzelf. En maar al te vaak zit ik thuis te wachten op positieve dingen die op het punt van gebeuren staan. Maar natuurlijk gebeuren die dingen ook niet vanzelf.
Positieve ontwikkeling: de laatste tijd word ik het wachten steeds vaker (en sneller) moe!
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
Het komt niet vanzelf. Na jaren wachten en hopen begin ik er langzaam achter te komen. De dingen komen niet op mij af, ik zal er zelf moeite voor moeten doen. En dat ben ik niet gewend. Mijn middelbare schooltijd, inclusief goede cijfers, ging vanzelf. Mijn eerste baan, inclusief alles wat ik daar geleerd heb, ging vanzelf. En zo zijn er nog veel meer dingen die vanzelf zijn gegaan.
Maar op een gegeven moment houdt dat op.
Ik ben mijn studie aan het afronden, maar het schrijven van een scriptie gaat niet vanzelf. Ik wil andersoortig werk gaan doen, maar dat komt niet vanzelf. En maar al te vaak zit ik thuis te wachten op positieve dingen die op het punt van gebeuren staan. Maar natuurlijk gebeuren die dingen ook niet vanzelf.
Positieve ontwikkeling: de laatste tijd word ik het wachten steeds vaker (en sneller) moe!
woensdag 3 januari 2007
hallo venray - people
Mijn eerste blogje (zogenaamd van 1 januari 2007, maar in m'n profiel kan je volgens mij zien dat ik pas vanaf februari 2007 blogger ben) begint met 'er zijn mensen'.
Een verwijzing, die met een gerust hart als aanbeveling opgevat kan worden, naar Hallo Venray is op z'n plaats. Op de voorlaatste cd van Hallo Venray, 'I'm not a senseless person, at least I don't want to be' (2000), staat het nummer 'People'. De tekst van het nummer staat hieronder, en de cd is alleen al vanwege de titel de moeite van het kopen waard.
People
There are people feeling good about themselves
There are people like myself
It's half past four it's time to rest maybe some sweet dream will fill my head
Half past four it's time to rest
There are people standing straight standing tall
There are people you don't see at all
It's half past four it's time to rest the sun is out there ready to set
Half past four it's time to rest
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
There are people looking out for someone new
There are people looking for you
It's half past four it's time to rest maybe some sweet dream will fill my head
Half past four it's time to rest
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
Don't look like, don't look like, don't look like.....
There are people feeling good about themselves
There are people like myself
Een verwijzing, die met een gerust hart als aanbeveling opgevat kan worden, naar Hallo Venray is op z'n plaats. Op de voorlaatste cd van Hallo Venray, 'I'm not a senseless person, at least I don't want to be' (2000), staat het nummer 'People'. De tekst van het nummer staat hieronder, en de cd is alleen al vanwege de titel de moeite van het kopen waard.
People
There are people feeling good about themselves
There are people like myself
It's half past four it's time to rest maybe some sweet dream will fill my head
Half past four it's time to rest
There are people standing straight standing tall
There are people you don't see at all
It's half past four it's time to rest the sun is out there ready to set
Half past four it's time to rest
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
There are people looking out for someone new
There are people looking for you
It's half past four it's time to rest maybe some sweet dream will fill my head
Half past four it's time to rest
Don't look like anything positive will happen today
Don't look like anything positive is coming my way
Don't look like, don't look like, don't look like.....
There are people feeling good about themselves
There are people like myself
maandag 1 januari 2007
geschiedvervalsing
Zou de nietsvermoedende lezer van mijn vorige bericht echt denken dat ik op 1 januari 2007 ben begonnen met dit blog?
Vast niet.
Het is ook niet waar.
Wat wél waar is, al kan ik niet bevroeden waarom, is dat de blogger helemaal zelf kan bepalen welke datum (en tijd) van publicatie hij onder zijn blog zet. Er zijn ongetwijfeld andere manieren om achter de werkelijke plaatsingsdatum en -tijd te komen (ik ben daar zelf niet zo goed in en over het algemeen ook niet zo benieuwd naar), maar ik kan u verzekeren dat het vandaag ook geen 2 januari 2007 is.
Vast niet.
Het is ook niet waar.
Wat wél waar is, al kan ik niet bevroeden waarom, is dat de blogger helemaal zelf kan bepalen welke datum (en tijd) van publicatie hij onder zijn blog zet. Er zijn ongetwijfeld andere manieren om achter de werkelijke plaatsingsdatum en -tijd te komen (ik ben daar zelf niet zo goed in en over het algemeen ook niet zo benieuwd naar), maar ik kan u verzekeren dat het vandaag ook geen 2 januari 2007 is.
er zijn mensen
Er zijn mensen
die hun leven lang een dagboek bijhouden.
die al jarenlang een blog schrijven.
die bijna dagelijks schrijven.
En er zijn mensen
die hun leven lang bezig zijn met willen schrijven.
die al jarenlang een blog zouden willen schrijven.
die bijna dagelijks denken dat ze zouden moeten schrijven.
die hun leven lang een dagboek bijhouden.
die al jarenlang een blog schrijven.
die bijna dagelijks schrijven.
En er zijn mensen
die hun leven lang bezig zijn met willen schrijven.
die al jarenlang een blog zouden willen schrijven.
die bijna dagelijks denken dat ze zouden moeten schrijven.
Abonneren op:
Posts (Atom)