bagger

Een museumjaarkaart biedt zo zijn voordelen.

Je mag meer musea in dan je ooit zou willen, en je leert via het museumkaartmagazine meer musea kennen dan je wel zou willen. In het oktober-decembernummer (voor de geïnteresserden: nummer 22) van dit jaar (voor de geïnteresseerden: 2007) lees ik over een museum dat uniek is in de wereld. Het is een Nederlands museum, gevestigd in Sliedrecht. Het heet het Nationaal Baggermuseum.

De openingzin van het artikel (met de titel: 'Waarom wij wereldleider zijn in baggeren') in het onvolprezen museumkaartmagazine luidt als volgt: 'Wat verwacht je nou van een... baggermuseum?'

Goeie vraag.

Dat vroeg ik me inderdaad al af. mijn antwoord: bagger.
Verder niets.

En dat is natuurlijk jammer, want daarmee lijkt het Nationaal Baggermuseum op het gros van de musea in Nederland. Bagger alom.

En ook dat is jammer, want daarmee lijken onze musea op ongeveer alles wat er over ons aan cultuur wordt uitgestort. Onze televisiezenders? Bagger. Onze radiostations? Bagger. 'De Nederlandse film'? Bagger. Onze toneelstukken? Ooit de Gysbreght van Aemstel van Vondel gelezen? Wat een bagger!

Als er onophoudelijk stinkende stromen bagger over je hoofd wordt uitgestort, word je vanzelf wereldleider in baggeren.

Luctor et emergo.