echte schrijvers

Vorige week schreef ik dat ik de afgelopen maanden veel heb geschreven. Niet aan mijn blogjes, maar aan mijn scriptie. Ik schrijf liever blogjes dan een scriptie. Mijn blogjes schud ik over het algemeen zo uit mijn mouw, ik doe daar niet al te moeilijk over. Ik zie mijn blogjes dan ook louter als amusement. Als anekdotes. Als conversatie. Als iets lichts voor tussendoor. Pretentieloos. Als ik pretenties zou hebben met mijn blogjes, zou ik ze niet zo makkelijk schrijven. Dan zou ik me zorgen maken over de kwaliteit. Ik moet er nu al voor oppassen dat ik dat niet al te veel doe, het zou me alleen maar weerhouden van schrijven.

Het spijt me dat ik deze ontboezeming hier met u moet delen. Het is natuurlijk niet prettig om te lezen dat ik geen maximaal belang hecht of aandacht schenk aan de tekst die u leest, dat ik deze niet aan de meest stringente kwaliteitseisen blootstel, maar u zult het er mee moeten doen. Het staat u uiteraard vrij om te stoppen met lezen, of wellicht kan ik beter doorverwijzen naar echte schrijvers. Die zijn er, gelukkig. Zowel van poëzie als proza.

In november heb ik vol bewondering gelezen in 'Uw afwezigheid', de debuutbundel van dichter Edwin Fagel. Ik heb een kort en bondig advies: doe dat ook. Begin met het lezen, de bewondering komt vanzelf. Als u liever eerst een recensie leest, kan dat hier. Maar lees daarna 'Uw afwezigheid', en bewonder Edwin Fagel. Bundel en schrijver verdienen het.

Gisteren heb ik vol bewondering 'Verzinsel', een verhaal van Coen van Beelen, gelezen. Hij heeft dit verhaal ingezonden voor de finale van 'Write Now!', een schrijfwedstrijd voor jongeren. Naast een leesadvies ook een stemverzoek: stem op Coen van Beelen en help hem de publieksprijs winnen. U mag uiteraard ook stemmen als u zijn verhaal niet leest. Wel lezen en niet stemmen is niet toegestaan. Als u voor u uw stem uitbrengt liever eerst de andere inzendigen leest, kan dat hier. Mijn advies: bespaar u de moeite, het verhaal van Coen van Beelen is beter.

Tot slot de disclaimers: ik ben geen poëziekenner, en literair niet bijzonder onderlegd. Mijn beoordelingen en bewondering hebben nadrukkelijk een persoonlijk karakter, dat als 'lekenkarakter' gezien mag worden. Maar ook daarom: lees en oordeel zelf. Verder geef ik toe dat ik mijzelf niet geheel onbevooroordeeld kan noemen. Ik ken Edwin en Coen persoonlijk. Maar ik verzeker u dat mijn bewondering oprecht is. Edwin heeft een prachtig debuut geschreven, en het talent van Coen is onmiskenbaar. Lees daarom 'Uw afwezigheid' en lees en stem op 'Verzinsel'. Als u zo vriendelijk wilt zijn, beloof ik dat ik iets meer aandacht aan mijn blogjes zal besteden.

Maar wees gerust: niet te veel.