Langzaam komt het gevoel weer terug, zoals in een slapend ledemaat. Na maanden scriptieslaap begin ik weer wakker te worden. Er verschijnen weer afspraken in mijn agenda. Mijn blik is niet meer op beeldscherm en studieboek gericht. Ik herontdek de wereld buiten mijn studie.
Werk.
Dat is dan weer jammer. Na een veel te lange periode van veel te weinig werken moet ik nu weer werkweken van veertig uur maken. Ik ben het ontwend. Ik ben verwend. Misschien ben ik lui - maar er zijn mensen die zeggen dat dat een teken van intelligentie is. Waarom zou je je immers onnodig inspannen? Maar misschien ben ik ook niet lui: ik heb mij de afgelopen periode behoorlijk ingespannen, en het resultaat is ernaar: een 9,5 voor mijn scriptie. Of mijn inspanning nodig of onnodig was, laat ik graag in het midden. Het cijfer is in ieder geval een mooie afsluiting van mijn studietijd.
Ik ben blij dat mijn scriptie en mijn studie afgerond zijn. Het is tijd om wakker te worden, tijd voor andere dingen. Een nieuwe uitdaging.
Als ik uitgeslapen ben, ga ik op zoek.
Langzaam.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten