sneu, fout, jammer

Met enige regelmaat schrijf ik een berichtje op dit blog. Met een bijna even zo grote regelmaat komt het berichtje slechts na veel zuchten en steunen tot stand. Met grotere regelmaat overkomt mij iets of valt mij iets in wat beschrijvenswaardig is. Maar altijd vergeet ik de beschrijvenswaarde van de gebeurtenis of gedachte als ik mij aan het typen zet.

Dat is sneu.

Een deel van het probleem is misschien dat ik met een behoorlijke regelmaat achter de computer zit als ik mij verveel. Even mijn mail checken, even het nieuws bijhouden. En, vooruit, waarom niet, even een berichtje op mijn blog schrijven.

Dat is fout.

Een flink aantal van mijn berichten is aldus het product van verveling. Goedbeschouwd is het schandalig dat ik dit mijzelf en u aandoe. Ik bied hier dan ook mijn oprechte verontschuldigen voor aan, en hoop mijn leven in de toekomst te beteren. Maar uiteraard, want mijzelf kennende, kan ik niets beloven.

Dat is jammer.

Sneu, fout, jammer - het zijn geen al te positieve observaties over mijn berichten, drijfveren en toekomstperspectieven. Waar een beetje verveling niet toe leidt. Ik nuanceer dit toch enigszins zwartgallige beeld graag: ik ben in een behoorlijk vrolijke bui. Ik vermaak mij deze maand uitstekend. Gisteren ben ik bijvoorbeeld naar De Parade geweest (aanrader: 'Tucht' van Carver), vanavond ga ik naar een optreden van Cake in Tivoli (aanrader: Cake), en donderdag ga ik lekker op vakantie (aanrader!)...

Het leven is mooi, en bestaat gelukkig uit meer dan een blog. Misschien moet ik mijn beschrijvenswaardige momenten niet proberen te beschrijven. Misschien moet ik ze alleen maar beleven, er alleen maar van genieten. Wie zal het zeggen? Ik zeg voorlopig even niets meer.

Ik wens u een prettig vervolg van deze julimaand toe. Met zon bijvoorbeeld, of vakantie. En natuurlijk beschrijvenswaardige momenten. Geniet ervan.