Er zitten grote voordelen aan vakantie. Ontspanning, rust en dat soort broodnodige zaken. Maar vakantie heeft ook nadelen. Al is het alleen maar dat ik in juni slechts vijf blogjes heb geschreven. Voor mijn nog niet zo lang bestaande blog een toch al historisch dieptepunt.
Wellicht een nadeel, maar het belang van een blog kan misschien niet vaak genoeg gerelativeerd worden. Ik ben mij nog steeds volledig bewust van het onbelang van bloggen. Toch blijft er een knagend, schuldig gevoel als ik een tijd niets geschreven heb. Misschien slijt dat met de tijd. Misschien ook niet. De tijd zal het waarschijnlijk leren. Of niet, want wanneer zou het slijten in moeten gaan? Ik weet het niet.
Wat ik na de afgelopen week wel weet, is dat er veel bomen in Zweden zijn. Dat is dan weer een voordeel. Of het ook vóór Zweden pleit, weet ik niet zeker. Er stonden namelijk zoveel bomen in Zweden, dat er verder weinig te zien was. Ik kan niet beoordelen of dat jammer was - ik weet niet wat er achter de bomen stond. Waarschijnlijk nog meer bomen. Of een mooi uitzicht. Wie zal het zeggen?
De Zweden misschien. Maar die versta ik vervolgens niet. Dat schiet niet erg op. Laat dus maar zitten verder. Behalve veel bomen overigens ook veel water. Meren, rivieren, beekjes, stroompjes, regen. Handig als je op kanovakantie bent. Behalve de regen uiteraard. Maar elk nadeel heeft ook zo z'n voordeel: door de regen was ik niet geneigd om erg vrolijk om me heen te kijken om van het uitzicht te genieten. Dit voorkwam de teleurstelling van alleen maar meer bomen...
Goed. Dit weinig samenhangende relaas sluit ik af met twee weetjes over Stockholm. Of beter gezegd, een weetje en een niet-weetje. Ze zijn totaal niet relevant, en volledig oninteressant. Daarmee passen ze prima in dit stukje. Toch mijn excuses.
1) In Stockholm staat een Cornelis Vreeswijk-museum. De Nederlander Vreeswijk is erg populair in Zweden. U kent hem misschien van 'De nozem en de non', maar het is waarschijnlijker dat u hem niet kent. Het zij zo.
2) In Stockholm kan zonder problemen gefietst worden, maar op vrijdagavond in een niet nader meer bij naam te noemen straat zaten er op zeventien van de achttien fietsen dames. Ik weet niet waarom vrouwen in Stockholm vaker fietsen dan mannen. Ik troost mij met de gedachte dat u het waarschijnlijk ook niet weet.
zondag 1 juli 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten