Ik heb al een week of drie last. Waarvan weet ik niet precies, maar ik voel me niet 100%. Misschien een beetje grieperig, misschien een beetje oververmoeid, misschien een beetje weet ik veel wat. Ik heb het snel koud, ben snel moe, heb hoofdpijn. U kent het wel.
Ik eigenlijk niet.
Eigenlijk ben ik nooit ziek. Of ben ik het nooit geweest. Als kind uiteraard wel, maar daarna? Tot de laatste jaren. Af en toe verkouden, een griepje. Het zal het studentenleven zijn. Of de leeftijd. Ook mijn leeftijd komt kennelijk al met de gebreken.
Goed. Of niet goed: een beetje krakkemikkig dus. En nergens zin in. Geen zin om te lezen, zeker geen zin om te studeren, geen zin om iets nuttigs te doen. En dat leidt tot trieste taferelen: ik zit in een luie stoel, vlak naast de verwarming. Warme laptop op schoot, twee longsleeves en een trui aan. De televisie staat op voetbal afgestemd, Roda JC tegen De Graafschap. Ik zei u al dat het tafereel triest was. Op de achtergrond staat Faith van George Michael op. Geen puf om iets anders op te zetten.
Ik heb last. Waarvan weet ik niet, of beter gezegd: waarvan niet?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Ik lees dan wel vandaag in het nieuws dat het een spectaculaire wedstrijd. Een geluk bij een ongeluk.
Ja, maar uiteraard heb ik de tv uitgezet voordat het echt spectaculair werd.
Vrijdagavond wordt alles beter, let maar op!
Ja, dat denk ik ook! Ik kijk er naar uit!
Een reactie posten