woensdag 17 september 2008

voorbij

De vogel is dood. Zij ging in mei 2007 voor het eerst dood, en afgelopen vrijdag voor het laatst. Dat was de zesde keer. De vogel was een phoenix, maar na vijf herrijzenissen lijkt het doek nu definitief gevallen. 

Beck heeft afgelopen vrijdag voor het laatst toegegeven dat het hem niet gelukt is om de Vogel alleen te laten. Hij heeft in Leiden en Amsterdam gedaan wat hij kon, maar ook deze laatste keer ging het niet. Hem rest slechts berusting in zijn lot.

De trouwambtenaar kwam al die keren uit een andere wereld, en de crematoriumdirectrice heeft ons keer op keer bevestigd dat alles brandt. Maar de wet op de lijkbezorging, door wie zal die nog eens aangehaald worden?

De asielzoeker heeft vrijdag voor de laatste keer aangekondigd dat hij zijn volk gaat bevrijden. Maar verschilt deze laatste keer van de eerste vijf keer, toen het volk kennelijk ook niet op hem zat te wachten? We zullen het waarschijnlijk nooit te horen krijgen, want we lezen geen kranten.

En ik? 

Ook voor mij was het de laatste keer, ook ik zal in mijn lot moeten berusten. Ik was keer op keer weliswaar echter dan Beck, maar blijft dat ook zo als het stuk niet meer opgevoerd wordt? De toekomst zal het uitwijzen. Tot die tijd bekijk ik stiekem af en toe onze trailer, om niet alles helemaal kwijt te raken.

Het werde me vergeven.


Geen opmerkingen: