motherfucker

Vorige week woensdag hebben wij ons toneelstuk opgevoerd: een eigen bewerking van 'De Asielzoeker' van Arnon Grunberg. Met gepaste trots kan ik zeggen dat de voorstelling een groot succes was. Voor de geïnteresseerden: op de site van Arnon Grunberg staat een korte recensie.

Je moet wel even zoeken: kijk onder Blogs onder de reacties op het bericht 'Basle', d.d. 11-05-2007. Maar dan heb je ook wat :-). Onder Oeuvre, Netherlands, De Asielzoeker worden we ook genoemd.

U zult begrijpen dat ik een gelukkig mens ben.

Christian Beck, hoofdpersoon in 'De Asielzoeker' (daar hebben we hem weer), schreef vroeger verhalen. Een van zijn verhalen, 'De kinderen van Yab Yum', wordt gepubliceerd. Enkele weken na publicatie wordt er een aanslag gepleegd op Yab Yum. Beck beschreef in zijn verhaal precies zo'n aanslag. De vraag is natuurlijk of Beck verantwoordelijk kan of moet worden gehouden voor de gepleegde aanslag.

Waar mag een schrijver verantwoordelijk voor worden gehouden? Hoeveel invloed heeft een schrijver met zijn verhalen op de werkelijkheid? Ik laat de vragen graag open, maar hieronder wellicht een gedeeltelijk antwoord.

Kurt Vonnegut (daar hebben we hem weer) gebruikt in zijn roman 'Slaughterhouse-Five' (1969) het woord 'motherfucker'. Foute boel! Conservatief Amerika viel over hem heen. Vonnegut beseft natuurlijk zelf maar al te goed waarom. In 'Timequake' (1997) schrijft hij:

My novel 'Slaughterhouse-Five' was attacked back then for containing the word 'motherfucker'. In an early episode, somebody takes a shot at four American soldiers caught behind the German lines. One American snarls at another one, who, as I say, has never fucked anyone, "Get your head down, you dumb motherfucker." Ever since those words were published, mothers of sons have had to wear chastity belts while doing housework.