hoofd(pijn)letters

Ik heb iets met iets hoofdletters. Of tegen. Eigenlijk is mijn relatie met hoofdletters nogal problematisch.

Niet overal. Ik begin zonder enig probleem mijn zinnen met een hoofdletter. In teksten die ik schrijf, gebruik ik keurig hoofdletters op de daartoe aangewezen plaatsen. Geen punt.

Wat ik moeilijker vind, is hoofdlettergebruik buiten teksten, of volzinnen. En dat is vooral een esthetische kwestie. Sommige bedrijven gebruiken hoofdletters in e-mailadressen, zoals MartijnKager@Bedrijfsnaam.nl. Dit is lelijk. LELIJK!

Op op digitaal gebied te blijven: op mijn computer kom ik hoofdletters tegen in alle menu's. Alle namen van programma's en folders beginnen met een hoofdletter. Ik krijg er hoofdpijn van. Misschien heeft het te maken met de presentatie in de vorm van rijtjes, maar ik word gek van die hoofdletters. Waar mogelijk vervang ik de hoofdletters door kleine letters. En daar ga ik ver in.

Zo heb ik in de afgelopen jaren het grootste deel van mijn cd-collectie op mijn pc gezet. Windows Media Player zoekt automatisch de albumgegevens op van internet... met hoofdletters. Ik heb van alle cd's, én alle liedjes op de cd's, de hoofdletters vervangen door kleine letters. En dat zijn heel veel hoofdletters, vooral gezien de Amerikaanse gewoonte om elk woord in een titel met een hoofdletter te schrijven.

Ach, het zal wel aan mij liggen. Ik zou moeten proberen mij er niet al te veel aan te ergeren. En ondertussen voldoe ik braaf aan de conventie om hoofdletters te gebruiken. Alleen niet bij de titels van mijn stukjes hier. Daar wordt de archieflijst zo lelijk van...