Dames en heren, vandaag is het nieuws droevig. Zeer droevig.
Kurt Vonnegut is overleden.
Ik zal hier geen biografie of literair verantwoorde typering van zijn werk geven. Geïnteresseerden kunnen op internet vast wel iets vinden. Of op teletekst pagina 433, om maar een dwarsstraat te noemen. Uiteraard ook op internet te raadplegen. Ik wil wel een bekentenis doen.
Kurt Vonnegut is mijn favoriete schrijver.
Ik zou mij zelfs 'fan' willen noemen. Vonnegut staat voor mij op eenzame hoogte. Uiteraard voel ik de behoefte om u uit te leggen waarom. Misschien zou ik daar ook voor een deel in kunnen slagen, al dan niet na veel moeite, maar daar gaat het mij in dit stukje niet om. Ik waag de poging dus niet, en verwijs geïnteresseerden wederom door naar het internet. U zult zich een beeld kunnen vormen.
Waar gaat het mij dan wel om in dit stukje? Misschien wil ik u alleen, nu hij niet meer bestaat, op het bestaan van Vonnegut wijzen. En de oproep doen om hem te gaan lezen. Hij verdient het. En u ook.
Vonnegut is dood.
Lang leze Vonnegut!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
bizar hoe een man, die dingen overleefde als WOII en bombardementen, overleed aan een val...
De val van het Derde Rijk heeft hij dan wel weer overleefd...
Voor ons eerste NNP-feest (oktober 2001) was ik verbaasd op jouw kamer een flinke rij boeken van Vonnegut te zien staan. Ik nam me voor hem te lezen, tot op heden nog niet gedaan.
Ik zal er eens beginnen.
Ik heb bij het lezen precies dezelfde gedachte als Paul. Nog iets wat ik nog steeds moet doen..:-)
Een reactie posten