Op een gratis festival lopen rare mensen rond.
Bejaarden.
Kinderen.
Mensen met een hond.
Bejaarden zijn niet erg. Die weten zich over het algemeen te gedragen. Ze doen over het algemeen niemand kwaad, zeker niet op een popfestival. Je kan met plezier naar ze kijken, en denken: zo wil ik er over vijftig jaar ook bijlopen. Ik denk meestal: zo wil ik er over vijftig jaar zeker niet bijlopen. Maar dit terzijde. Bejaarden zijn niet heel erg.
Honden zijn wel erg. Maar dat zijn ze altijd, niet alleen op popfestivals. Het is jammer dat hondenbezitters hun bezit meenemen naar een popfestival, maar ach, wie neemt nooit bezittingen mee als hij of zij het huis verlaat? Er valt zeker te discussiƫren over welke bezittingen je meeneemt naar een festival. Ik zou persoonlijk nooit een hond meenemen. Maar ik heb makkelijk praten, ik heb geen hond. Met reden, overigens. Maar ik wil het niet over honden hebben. Honden zijn wel erg, maar het kan erger.
Kinderen.
Er zijn weinig dingen erger dan kinderen op een popfestival. En dan niet eens per se omdat kinderen zelf erg zijn. Ik laat mij wijselijk de bek niet openbreken over het al dan niet erg zijn van kinderen. Natuurlijk, kinderen maken lawaai en zijn vervelend, en zorgen daarmee voor heel veel ellende op de wereld in het algemeen en op een festival in het bijzonder. Maar dat geldt ook voor andere festivalbezoekers, zoals jongeren, dronkenlappen en de artiesten zelf. Merk overigens op dat artiesten vaak ook onder de andere twee categorieƫn geschaard kunnen worden. Nee, de ergheid van kinderen op een festival is voor een flink deel gelegen in de ellende voor de kinderen zelf. Kinderen horen niet op een festival thuis.
Waarom denken kinderbezitters niet op een verantwoorde manier na over de vraag welke bezittingen ze meenemen naar een festival? Laat zo'n kind toch thuis! Dan hoef je niet over het festivalterrein te lopen met in de ene hand een biertje en aan de andere een kind. Dan hoef je niet achter de kinderwagen staan swingen terwijl je uit alle macht probeert om je bezit te negeren dat in de kinderwagen huilend haar kleine vingertjes in haar kleine oortjes probeert te stoppen en ondertussen schreeuwt: mama, ik wil naar huis, mijn oren doen zo'n pijn!
Doe jezelf en anderen een plezier.
Neem geen kinderen mee naar een festival. Doe het niet. Neem desnoods een hond mee, maar geen kinderen. Kom over veertig jaar nog eens terug als bejaarde. Dat mag. Dat is niet erg. Kom later nog eens terug. En neem dan gerust je kind mee. Geen probleem.
Maar laat je kleinkinderen thuis.
maandag 7 mei 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Kijk, dit is echt een herkenbaar stukje!
Een reactie posten