stil en donker

Het is stil en donker.

Niet muisstil, mijn computer maakt geluid.
Wel donker. Maar dat komt omdat ik mijn ogen dicht heb. Gelukkig kan ik blind typen. Wat gaat er komen? Ik heb wel een idee, een verwachting. Maar niets is zeker. Het is afwachten.

Het is stil en donker.

Niet muisstil, er maakt altijd wel iemand een geluid. Wel donker. Ogen open of ogen dicht maakt niet veel uit. Wat gaat er komen? De toeschouwers hebben zo hun ideeën en verwachtingen. Maar niets is zeker. Het is afwachten.

In het begin is er geen geluid, geen licht.

Er is een blanco vel of scherm. Er is een publiek in afwachting. Dan komen de woorden, de klanken, het beeld. De acteurs. De voorstelling begint. De schrijver schrijft, de acteur acteert, de toeschouwers schouwen toe.

Hoe de woorden ook worden, de klanken ook klinken, het beeld ook beeldt, wat een voorstelling ook voorstelt... het begint allemaal bij het begin.

Het is stil en donker.