Sommige liedjes verdienen een blog. Wat mij betreft zijn dat er heel veel, maar op dit moment vooral 'Goud' van De Kift. Deze muziekgroep, zoals ze zichzelf af en toe noemen, heeft een prachtige tekst (van Sergej Jesenin, vertaling Marja Wiebes en Margriet Berg) op ingetogen wijze op muziek gezet. Het staat op de cd '7' (2006), en ook deze cd kan ik van harte aanbevelen.
Hieronder de tekst van 'Goud', onder het motto:
'Dit nummer wil ik op mijn begrafenis horen!'
Goud
'k Heb geen spijt, geen tranen, geen verlangen;
Zoals rook van appelbloesems teer,
Door het goud van het verval omvangen,
Gaat alles voorbij en keert niet weer.
Nooit meer zul je zoals vroeger strijden,
Hart, dat door de kou is aangedaan.
't Land der berken zal mij niet verleiden
Ooit nog blootsvoets er doorheen te gaan.
Zelden zet jij als in vroeger dagen,
Zwerversgeest, mijn lippen nog in gloed.
Dat gaat nu allemaal vervagen,
Vurig oog en zinderend gemoed!
Ik verlang nu minder dan tevoren,
Leven, ben je soms een droom van mij?
't Is als reed ik bij het lentegloren
's Morgens op een roze paard voorbij.
Elk van ons moet van dit leven scheiden,
't Koopren lover van de esdoorn kwijnt...
Wees gezegend tot het eind der tijden,
Al wat bloeit en daarna weer verdijnt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Dit is idd een fantastisch mooie tekst.....
Ik zocht de tekst van Goud, blijkt de eerste hit op google jouw blog te zijn! Erg grappig!
Groetjes,
Pascal
Ik zette net het album 7 van De Kift weer ons op en luisterde voor het eerst eens goed naar de tekst. En ik had dezelfde drijfveer om op zoek te gaan naar de tekst. Bedankt!
Een prachtich requiem.
Een reactie posten