schrijven om gelezen te worden

Tsja.

Na ruim twintig blogs komt er een moment om te evalueren. Dat had natuurlijk ook na twee blogs al gekund, of misschien moet het pas na tweehonderd blogs, wie weet.

In ieder geval een tussenstand.

Ik schrijf af en toe een blog over wat ik meemaak, soms een blog over wat mij bezighoudt. En ik blog over muziek: mijn favoriete bands, mooie songteksten. En dat is het tot nu toe zo'n beetje. Een beetje saai, wellicht voorspelbaar, niet spannend.

Maar dat hoeft natuurlijk ook niet.

Deze evaluatie wordt zo ook niet spannend. Uiteindelijk komt het natuurlijk neer op de vraag waarom ik blog. En voor wie. Voor mezelf? Voor anderen? Wil ik gelezen worden? Ja. Nee. Ja. Is het een contradictio in terminis om te zeggen dat je niet voor anderen blogt, maar wel gelezen wil worden? Ik denk het niet. Maar het is natuurlijk wel zo dat je alleen gelezen wordt als je iets lezenswaardigs opschrijft.

Goed. Open deuren genoeg ingetrapt, en daar schiet niemand natuurlijk iets mee op. Ik begon dit blog in februari, en toen leek het een goed idee om mijn eerste blog de datum van 1 januari mee te geven. Inmiddels is het maart, en kom ik met mijn blogdatum akelig dicht bij de werkelijke datum van vandaag. Nog een paar blogs, en ik ben helemaal bij. En dan moest ik mijn blog maar eens onder de aandacht van anderen proberen te brengen.

Want ja, ik wil gelezen worden. Dat is mijn belangrijkste motivatie om te bloggen. Ik blog natuurlijk ook voor mezelf, maar ik denk dat het 'gelezen willen worden' toch zwaarder weegt. Het hoge woord is eruit, het staat zwart op wit, ik beken.

Ik heb mijn reden om te schrijven, nu nog afwachten of andere mensen reden hebben om te lezen.