niet doen alsof

En schreef Shakespeare niet al "All the world's a stage..."?

Ja, dat schreef hij al.

Mensen zijn alleen maar acteurs op het grote toneel dat wereld heet.
Als ik naar mezelf kijk, speel ik op mijn werk dat ik administrateur ben. Op de universiteit speel ik dat ik student ben. Bij toneelrepetities speelde ik dat ik regisseur was. Bij vrienden speel ik dat ik een vriend ben. Enzovoorts.

Het is niet prettig om op deze manier naar jezelf te kijken.
Want wat blijft er van jezelf over? Als je alleen maar een acteur bent...

Het is wellicht confronterend om jezelf als acteur te beschouwen. Wat is er dan nog echt? Het geruststellende antwoord dat ik mijzelf geef: alles. Acteren is niet doen alsof. Acteren is zo echt als maar zijn kan. Ik ben echt een administrateur, ik ben echt een student, ik doe niet alsof. Wellicht mag ik mezelf ook echt regisseur noemen. En een echte vriend. Maar die laatste oordelen laat ik graag aan anderen over.

Het kan goed zijn om jezelf in al dan niet beperkte mate bewust te zijn van de rollen die je speelt. Ik ben administrateur, maar dat is niet alles wat ik ben. Gelukkig niet. Gelukkig kan ik het belang van mijn werk relativeren. Je zou de mensen de kost moeten geven die dat niet kunnen.

Ik ben blij met de rollen die ik mag spelen in het leven. In alle rollen probeer ik niet te doen alsof. Ik heb een hekel aan mensen die doen alsof. Die een rol spelen zonder in de rol te geloven, zonder zich in te leven, zonder zich 100% in te zetten. Als je doet alsof ben je geen goede acteur, geen echte acteur, geen goed mens, geen echt mens. Doe alsjeblieft niet alsof. In ieder geval niet als je met andere mensen te maken hebt.

Ik hoop dat ik niet al te vaak doe alsof. En als ik het doe, laat het dan zijn in mijn werk. Ik zou er vrede mee kunnen hebben als mensen van mij denken dat ik maar doe alsof ik administrateur ben.

Daar kan ik mee leven.